2016 – JULENE URRETABIZKAIA – Ivan Brzić

Resultado de imagen de Ivan Brzić

Ivan Brzić

Bizitza
Jaiotza Novi Sad1941eko maiatzaren 28a
Herrialdea Yugoslavia
Heriotza Novi Sad2014ko ekainaren 2a (73 urte)
Lanbidea
Lanbidea futbolaria eta futbol entrenatzailea
Ibilbidea
Taldeak Urteak J G
Flag of None.svg FK Novi Sad 1961-1964
Flag of None.svg FK Željezničar Sarajevo 1964-1964 14 0
Flag of None.svg FK Vojvodina 1965-1972 200 5
Flag of None.svg Jugoslaviako futbol selekzio nazionala 1966-1966 1 0
Flag of None.svg DSV Leoben 1972-1974
Flag of None.svg FC Linz 1974-1977 81 2
Posizio edo espezialitatea Erdilaria

Ivan Brzić, jaiotze izena Ivica Brzić (Novi Sad, 1941eko maiatzaren 28aNovi Sad, 2014ko ekainaren 2a) serbiar futbol jokalari eta entrenatzailea izan zen[1]. Internazionala izan zen UEFA Euro 1968an, Jugoslaviako futbol selekzio nazionalarekin parte hartu zuelarik.

Resultado de imagen de Ivan Brzić

Biografia

Ivan Brzić Novi Saden jaio zen, 1941eko maiatzaren 28an, II. Mundu Gerra garaian. Hilabete batzuk lehenago, Hungariak hartu zuen Novi Sad, erresuma hark, 1941eko hasieran, naziek Jugoslavia hartzen lagundu baitzuen. Beraz, Brzić-en lehen urteak atzerriko militar okupazioaren pean joan ziren.

2014ko ekainaren 2an, gaixotasun luze batek hil zuen Ivan Brzic Novi Saden, Serbian.

Brzić jokalari

Erdilari izan zen eta hainbat ekipotan jokatu zuen, besteak beste hurrengoetan:

Resultado de imagen de Ivan Brzić joven

Brzić entrenatzaile

Entrenatzaile ibilbideari dagokionez, aipagarria da 1983 eta 1987 bitartean, Osasuna zuzendu zuela. Bera entrenatzaile zela, 1984/1985eko denboraldiko ligan talde nafarrak 6. postuan amaitzea eta, lehenbiziko aldiz bere historian, UEFA Txapelketarako sailkatzea lortu zuen[2].

« …Iruñean pasatu nituen 4 urteak nire bizitzako hoberenak izan ziren. Oroimen onak besterik ez ditut gogoan, zuzendaritza, jokalariak, afizioa… Jainkoa banintz bezala tratatu ninduten eta beti eskertuko diet hori. Osasuna klub handia da, ez dago horrelakorik mundu osoan (…)…[3]  »

Beste hainbat talde zuzendu zuen Espainian: Real Mallorca, Real Oviedo edo Hércules FC Alacantekoa[4].

Perun ere izan zen, 1992an, Limako Club Universitario de Deportesren zuzendari eta txapeldun izan ziren urte horretan. Peruko neska batekin ezkondu zen eta bi alaba izan zituen[5].

1993an, emaitza txarrak zirela-eta, bota egin zuten, Sergio Markarián uruguaiarrak ordeztu zuelarik (3-0 emaitzaz irabaziko zuen honek titulua).

1995ean, Alianza de Lima eta 2001ean, Sport Boys del Callao zuzendu zituen. 1999an, berriz, Boliviako Club Blooming de Santa Cruz.

2008ra arte, Fudbalski Klub Vojvodinaren entrenatzaile eta zuzendari teknikoa izan zen, hasi zen lekuan bukatu baitzuen[6].

Erreferentziak

Landereñohttps://i2.wp.com/ticmates.wikispaces.com/file/view/profesora.gif/135367919/profesora.gif

2016 – NAGORE REGIL – Diego López Pacheco

Diego López Pacheco
DiegoLopezPacheco,CabrerayBobadilla.jpg
Bizitza
Izen osoa Diego López de Pacheco Cabrera y Bobadilla
Jaiotza Belmonte1599ko abuztuaren 16a
Herrialdea  Espainia
Heriotza Iruñea1653ko otsailaren 27a (53 urte)
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Salamancako Unibertsitatea
Hizkuntzak gaztelania
Lanbidea
Lanbidea diplomazialaria eta politikaria

Diego López de Pacheco Cabrera Bobadilla, Escalonako dukea, (Belmonte (Cuenca), 1599ko abuztuaren 16aIruñea (Nafarroa), 1653ko otsailaren 27a) espainiar noble eta diplomatikoa izan zen. Escalonako duke, Villenako VII. markesa, Moyako IX. markesa, Xiquenako VII. kondea, San Esteban de Gormazeko X. kondea, Espainiako handia lehen mailan eta Urrezko Ardi-larruaren Zaldun izan zen.

Biografia

Diego López de Pacheco Cabrera Bobadilla Belmonten jaio zen, Cuencan, 1599ko abuztuaren 16an. Iberiar penintsulako familia aristokratikoenetako batean jaio zen Diego. Aita Juan Fernández Pacheco izan zuen, Escalonako V. dukea, eta ama, berriz, Serafina Braganza eta Portugalgoa. Serafina Joan I.a Portugalgoa Pereira y Castro, Braganzako VI. Dukea, eta Katalina Portugalgoa, Portugalgo infanta zena, izan zituen. Juan Manuel Fernández Pacheco bere semea izan zen.

Salamancako Unibertsitatean ikasi zuen eta hango errektore izatera iritsi zen. Letra-gizona izan zen, baina baita arma-gizona ere, tertzioetan aritu eta koronel izan zelarik.

1620an, bere lehengusua zen Luisa Bernarda de Cabrera y Bobadilla, Moyako VII. markesarekin ezkondu zen. José Isidro López Pacheco y Cabrera Bobadilla (1638 – 1643) izan zuten seme, Moyako VIII. markesa eta San Esteban de Gormazeko XI. kondea. Alargunduta, 1644an, Joana Zuñiga Sotomayorrekin ezkondu zen, Béjargo VII. dukea zen Frantzisko Lopez de Zúñiga y Mendoza eta Ana de Mendoza, Mandas eta Villanuevako dukesaren alaba zena.

  • Juan Manuel Fernández Pacheco, Espainiako handia, Villenako VIII. markesa, Escalonako VIII. markesa, Xiquenako VIII. kondea, San Esteban de Gormazeko XII. kondea eta Moyako X. markesa.
  • Maria Serafina de la Aurora López Pacheco y Portugal.

Erregeordetza

17. erregeorde izan zen Espainia Berrian 1640ko abuztuaren 28tik 1642ko ekainaren 10era arte. Espainia Berrira Juan Palafox euskal apezpiku eta politikariarekin batera iritsi zen, honek Cadereytako markesa zen Lope Díez de Aux y Armendáriz eta Cerralboko markesa zen Rodrigo Pacheco y Osorioren erresidentzia epaiketen ardura zuelarik.

Markesak paper zigiluduna sartu behar izan zuen eta penintsulara bidali behar ziren dirutzak gastatu.

Penintsulan, bere lehengusua zen Joanes IV.a Portugalgoaren koinadua, Medina Sidoniako dukea, altxatu zen Andaluziaren independentzia aldarrikatuz, baina ez zuen arrakastarik izan.

Joanes IV.a Portugalgoa bere lehengusuak Portugalgo independentzia aldarrikatu zuen. Ezinegona eta erregeordearenganako deskonfiantza nagusitu zen penintsulan, haren leialtasuna zalantzan jarriz.

Olivares konde-dukeak iradokita, Juan Palafox obispoa isilean joan zen Mexiko Hirira eta, 1642ko ekainaren 9an bildurik, Diego López Pacheco atxilo hartzeko agindua eman zuen, Churubuscoko komentura lehenengo eta San Martín Texmelucanera gero eraman zuten, bere ondasuna konfiskatuta geratu zirelarik.

Hala ere, ontziteria atera behar zuela-eta, Espainiara itzultzeko modua aurkitu zuen eta Gortera hurbildu zen, erregeari bere kexak azaltzeko. Diruaren zati bat, behintzat, itzuli zioten eta Nafarroako erresumara bidali zuten erregeorde.

Iruñean hil zen, Nafarroan, 1653ko otsailaren 27an.

Aurrekoa
Luis de Guzmán Ponce de León
Nafarroako erregeordea
16491653
Ondorengoa
Diego de Benavides y de la Cueva
Landereñohttps://i2.wp.com/ticmates.wikispaces.com/file/view/profesora.gif/135367919/profesora.gif

2016 – CAROLINA OJEDA – Frederiko I.a Prusiakoa

Frederiko I.a Prusiakoa
Antoine Pesne; Frederik I von Preußen.jpg
prince-elector
Errege
Bizitza
Jaiotza Königsberg1657ko uztailaren 11
Herrialdea  Alemania
Heriotza Berlin1713ko otsailaren 25a (55 urte)
Hobiratze lekua Berlingo katedrala
Familia
Aita Frederiko Gilen I.a Brandeburgokoa
Ama Countess Louise Henriette of Nassau
Ezkontidea(k) Elisabeth Henriette of Hesse-Kassel
Sophia Charlotte of Hanover
Sophia Louise of Mecklenburg-Schwerin
Seme-alabak
Anai-arrebak
Familia
Leinua Hohenzollern dinastia
Hezkuntza
Hizkuntzak alemana
Lanbidea
Lanbidea politikaria
Jasotako sariak
Sinesmenak
Erlijioa Kalbinismoa
Friedrich I. (Preußen) signature.jpg
Artikulu hau Prusiako erregeari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Frederiko I.a».

Frederiko I.a Prusiakoa (Königsberg, 1657ko uztailaren 11Berlin, 1713ko otsailaren 25a) Brandenburgoko hauteslea, eta ondoren Prusiako erregea izan zen 1701-1713 urteetan.

Biografia

Frederiko I.a Prusiakoa (Königsbergen jaio zen, 1657ko uztailaren 11n. Aita Frederiko Gilen I.a Brandeburgokoa izan zuen eta ama, berriz, Louise Henriette Orange-Nassaukoa eta bikotearen hirugarren semea izan zen. Ama Frederiko Henry Orangeko printzea eta Amalia Solms-Braunfelskoaren alaba zen eta, Frederikok, amaren aldetik, Gilen III.a Ingalaterrakoa lehengusu zuen.

Aita 1688ko apirilaren 29an hil zenean, Frederiko izan zuen ondorengo eta Frederiko III.a Brandenburgokoa hauteslea izan zen, Prusiako duke[1].

Hasiera batean, Germaniako Erromatar Inperio Santuko kide, errege titulua erabili zuen. Enperadoreari lagundu zion Luis XIV.aren eta turkiarren kontra, eta haren ordainetan erregetza eskuratu zuen, Frederiko I.a Prusiakoa izan zelarik ordundik aurrera (ordura arte, Prusiako duke)[2]. Koroa ez zion Eliza Katolikoak emango, Inperiotik kanpo baitzegoen. Horrela, Prusia izan zen erlijio protestantea zuen lehen erresuma.

Ezkontza eta ondorengoak

Frederiko 3 aldiz ezkondu zen.

Erreferentziak

Landereñohttps://i2.wp.com/ticmates.wikispaces.com/file/view/profesora.gif/135367919/profesora.gif

2016 – MADDI IZAGIRRE – Ana Paulowna Romanova

Ana Paulowna Romanova
Hulst - Portrait of Queen Paulowna.jpg
Bizitza
Jaiotza San Petersburgo1795eko urtarrilaren 18a
Herrialdea  Errusiar Inperioa
Heriotza Haga1865eko martxoaren 1a (70 urte)
Hobiratze lekua Nieuwe Kerk
Familia
Aita Paulo I.a Errusiakoa
Ama Maria Feodorovna
Ezkontidea(k) William II of the Netherlands  (1816ko otsailak 9 –  1849ko martxoak 17)
Seme-alabak
Anai-arrebak
Leinua Romanov dinastia
Lanbidea
Lanbidea queen consorta
Jasotako sariak
Sinesmenak
Erlijioa Errusiar Eliza Ortodoxoa

Ana Paulowna Romanova (errusieraz: Анна Павловна; San Petersburgo, Errusiako Inperioa, 1795eko urtarrilaren 18aHaga, 1865eko martxoaren 1a) Herbehereetako erregina izan zen Gilen II.arekin ezkondu ondoren. Paulo I.a Errusiako tsarraren eta Maria Feodorovna tsarinaren alaba eta, era berean, Katalina II.a Errusiakoaren biloba zen.

Biografia

 Paulo I.a Errusiakoa eta bere familia

 Gilen II.a eta bere familia

Ana Paulowna Romanova San Petersburgon jaio zen, Gattxina jauregian, 1795eko urtarrilaren 18an. Aita Paulo I.a Errusiakoa izan zuen, Errusiako tsarra, eta ama, berriz, Maria Feodorovna tsarina, jaiotzez, Sophie Dorothea Württembergekoa. Bikoteak 10 seme-alaba izan zituen eta Anaren aurretik beste 7 seme-alaba jaio ziren. Amarekin hazi zen Tsarskoye Selon, Romanov sendiaren udako jauregian, bere bi anaia txikienekin batera, Nicholas (17961855) eta Michael (17981849). Hauxe zen senide guztien zerrenda:

  • Alexandro I.a Errusiakoa, ondorengo tsarra izango zena (17771825).
  • Konstantino Pavlovich Poloniako erregeordea, 1822an ondorengotzarako eskubideei uko egingo ziena (17791831).
  • Alexandra Paulowna Austriako artxidukesa (17831801).
  • Elena Paulowna Mecklemburgo-Schwerineko oinordeko printzesa (17841803).
  • Maria Paulowna Saxonia-Weimar-Eisenacheko Dukesa Handia (17861859).
  • Katalina Paulowna Wurtembergekoa (17881819).
  • Olga Paulowna (17921825).
  • Ana Paulowna, Gilen II.a Herbeheretakoarekin ezkonduko zena (17951865).
  • Nikolas I.a Errusiakoa, Karlota Prusikoarekin (Alejandra Fiódorovna) ezkonduko zena (17961855).
  • Migel Pavlovich, Karlota Württembergekoarekin ezkonduko zena (Elena Pávlovna) (17981849).

Heziketa aberatsa jaso zuen eta atzerriko hizkuntzak eta matematikak ikasi zituen. Horretaz gain, eskulakan eta margoketan oso trebea zen Ana.

Errusia eta Frantzia bakean zeuden une batean, Napoleonek ezkontzeko eskatu zion, baina bai anaia Alexandro I.a Errusiakoa tsarrak eta baita ama Maria Feodorovnak ere ez zuten eskaera hura begi onez ikusi, dukesa handiaren maila jaitsiko zelakoan, enperadorean jatorria ez baitzen noblea. Hori gutxi balitz, erlijioz ere aldatu beharko zuen eta hori ez zuen ondo ikusten Maria Feodorovnak. Azkenean, Napoleon aspertu egin zen zain eta Maria Luisa Habsburgo-Lorenakoarekin, Austriako enperadorearen 18 urteko alabarekin ezkonduko zen.

1816ko otsailaren 21ean, San Petersburgoko Neguko Jauregiko kaperan ezkondu zen Gilen Orangeko printzearekin, geroago Herbeheretako Gilen II.a izango zenarekin. 1840ko urriaren 7an, bere aitaginarreba zen Gilen I.a Herbehereetakoak abdikatu ondoren, herrialdeko erregina ezkontide bilakatu zen.

Bikoteak 5 seme-alaba izan zituen:

  • Gilen III.a Herbehereetakoa (18171890), lehenengo Sofia Wurtembergekoarekin eta, gero, Emma Waldeck-Pyrmontekoarekin ezkonduko zena.
  • Alexandro Sascha (18181848).
  • Enrike Nabigatzailea (18201879), lehenengo Amalia Saxonia-Weimar-Eisenachekoarekin eta, gero, Maria Prusiakoarekin ezkonduko zena; ondorengorik gabe.
  • Ernesto Casimiro (1822).
  • Sofia (18241897), Alexandro, Sajonia-Weimar-Eisenacheko Duke Handiarekin ezkonduko zena.

Herbehereetako Ipar Holanda probintzian dagoen Anna Paulowna herriak, bere omenez darama izena, Paulowniaceae zuhaitz familiak bezala.

Lev Tolstoien Gerra eta Bakea eleberriko pertsonaietako batek ere bere izena darama.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Ana Paulowna Romanova Aldatu lotura Wikidatan
Landereñohttps://i2.wp.com/ticmates.wikispaces.com/file/view/profesora.gif/135367919/profesora.gif

2016 – NORA GOÑI – Rensis Likert

Resultado de imagen de rensis likert el mundo

Rensis Likert

Bizitza
Jaiotza Cheyenne1903ko abuztuaren 5a
Herrialdea  Ameriketako Estatu Batuak
Heriotza Ann Arbor1981eko irailaren 3a (78 urte)
Hezkuntza
Heziketa Michigango Unibertsitatea
Columbiako Unibertsitatea
Lanbidea
Lanbidea psikologoa, estatistikaria eta soziologoa
Enplegatzailea(k) Michigango Unibertsitatea
Kidetza Arteen eta Zientzien Ameriketako Estatu Batuetako Akademia

Rensis Likert (Cheyenne, Wyoming (AEB), 1903ko abuztuaren 5aAnn Arbor, Michigan (AEB), 1981eko irailaren 3a) estatubatuar psikologo eta kudeaketa-aditua izan zen. Likert eskala izenekoa asmatu zuen, egun galde sortetan maiz erabiltzen dena. Erakundeak kudeatzeko, linking pin model edo lotune eredua ere garatu zuen, non erakundea azpisistema zenbaiten multzotzat hartu eta azpisisterma bakoitzeko liderren rola nabarmentzen zuen, multzoen arteko komunikazioa bideratu eta erakundeko helburuak lortzeko. Bere kudeaketa-liburuak oso ospetsuak izan ziren Japonian 1960 eta 1970eko hamarkadetan eta bertan aplikazio zabala ere izan zuten [1].

Resultado de imagen de rensis likert

Biografia

Rensis Likert Cheyennen jaio zen, Wyomingen (AEB), 1903ko abuztuaren 5ean. Aita George Herbert Likert ingeniaria izan zuen eta ama, berriz, Cornelia Adrianna (Cora) Likert.

Likert gazteak ere ingeniaritza zibila ikasi zuen Michigango unibertsitatean. 1922ko greban, Union Pacific Railroaden ari zen lanean eta garai hartan piztu zitzaion erakundeak eta bere portaera ikertzeko grina. Robert Angell irakaslearen eraginpean, ingeniaritzatik ekonomia eta soziologiarantz biratu zuen eta, 1926an, soziologian graduatu zen. Esparru horietan ikasten jarraitu zuen eta, 1932an, Columbiako unibertsitatean lortu zuen titulua. Garai honetan, psikologia sozialerantz hurbildu zen eta hainbat lan egin zituen berria zen esparru horretan.

Columbian ikasten ari zen bitartean, Rensis Michigango unibertsitatean ezagutu zuen June Gibsonekin ezkondu zen. Bi alaba izan zituzten: Elizabeth eta Patricia.

1946an, Likertek Michigango Ikerketa Sozialeko Institutua sortu zuen eta haren zuzendari izan zen [1969]] arte. Orduan, Honolulura aldatu zen, Hawaiin, emaztearekin batera eta Rensis Likert Associates aholkularitzan jarraitu zuen lanean.

1960 eta 1970eko hamarkadetan, kudeaketaren teoriari buruzko liburuak ospetsu egin ziren Japonian eta eragin handia du japoniar enpresa modernoetan. Mundu osoko korporazioetan egin zituen ikerketak eta zehaztasun handiz iragarri du horietako batzuen etorkizuna[2].

Likert eskala psikometrian eta soziologian erabili ohi den galde sorta mota bat da. Rensis Likert proposatu zuen lehen aldiz. Likert eskala batean, galderak erantzuten dituenak hainbat baieztapenekiko adostasun maila adierazten du, eskuarki 5 mailako eskala batean. Adibidez, Likert eskala bat honelako galderek osatzen dute:

Zinema atsegin dut.
1. Ez nago batere ados.
2. Ez nago ados.
3. Zertxobait ados nago.
4. Ados nago.
5. Erabat ados nago.

1981eko irailaren 3an hil zen Ann Arborren, Michiganen (AEB), 78 urte zituenean.

 Resultado de imagen de rensis likertGainbegiratze zentralizatua Likerten arabera

Hurrengo bereizgarriak dauzka:

  • Kontrol orokorra behar da.
  • Gainbegiratuei laguntza eman behar zaie, produktibitatea hobetzeko.
  • Langileek aldaketaren parte izan behar dute.
  • Emaitzen bila joan behar da, metodo eta prozedurei hainbeste begiratu gabe.
  • Helburuak zehaztu behar dira, goi-mailako helburuak eta lor daitekeen produktibitatea.

Imagen relacionada

Zuzendaritza Likerten arabera

  • Ustiatzaile autoritarioa: Beldurrean oinarritzen da eta mehatxua da langilearentzat. Komunikazioa goitik beherankoa da eta agintarien eta agindutakoen arteko distantzia psikologiko handia dago.
  • Borondate oneko autoritarioa: Pizgarrien bidez betearazten du. Agindutakoek agintarien pean daude eta konmunikazioa, normalean, goitik behera izan ohi da, buruzagiak entzun nahi duena bakarrik esaten baitzaio. Erabakiak buruzagiek hartzen dituzte.
  • Aholkularia: Pizgarriak eta zigorrak daude. Komunikazioa goitik behera eta behetik gora dabil, neurri berean. Erabakiak buruzagiek hartzen dituzte, baina langileek nolabaiteko eragina badute eta hainbat erabaki har ditzakete.
  • Taldeko agintaritza: Pizgarri ekonomikoak. Denek hartzen dute parte eta komunikatzen dute. Langilea metodologia berrietan eta lan-prozeduretan inplikatzen da. Komunikazioa, beste sistemetan ez bezala, behetik gorantz doa. Agintariak eta agindupekoak psikologikoki batak bestearengan gertu daude.

Resultado de imagen de rensis likert el mundo

Lanak

  • A Method for Coping with Conflict in Problem Solving Groups (1978)
  • New Ways of Managing Conflict (1976) (Jane Gibson Likertekin batera)
  • Human Organization: Its Management and Value (1967)
  • New Patterns of Management (1961)
  • The Presidents Column (1959)
  • Developing patterns in management (1955)
  • Technique for the Measurement of Professional Attitudes (1932)

Erreferentziak

Landereñohttps://i2.wp.com/ticmates.wikispaces.com/file/view/profesora.gif/135367919/profesora.gif

2016 – MATTIN BARANDIARAN – Edmundo Langleykoa

Edmundo Langleykoa
Edmund of Langley 2C Duke of York.jpg
governor of Brittany
Bizitza
Jaiotza Kings Langley1341eko ekainaren 5a
Heriotza Hertfordshire1402ko abuztuaren 1a (61 urte)
Familia
Aita Eduardo III.a Ingalaterrakoa
Ama Philippa of Hainault
Ezkontidea(k) Isabella of Castile, Duchess of York
Joan Holland
Seme-alabak
Anai-arrebak
Leinua Plantagenet
Lanbidea
Lanbidea politikaria
Zerbitzu militarra
Gatazka Ehun Urteko Gerra

Edmundo Langleykoa, Yorkeko I. dukea (Kings Langley, Hertfordshire, 1341eko ekainaren 5a – Kings Langley, Hertfordshire, 1402ko abuztuaren 1a) York etxearen sortzailea izan zen.

Ingalaterrako Eduardo III.aren eta Henaoko Feliparen 5. seme-alaba zen.

Biografia

Edmundo Langleykoa Hertfordshiren jaio zen, Ingalaterrako erdialdean dagoen konderrian, 1341eko ekainaren 5ean. Aita Eduardo III.a Ingalaterrakoa izan zuen eta ama, berriz, Philippa Hainaultekoa. Garaian egin ohi zen bezala, Edmundori jaioterriaren izena eman zioten ezizen, Kings Langley Palace.

Eduardo III.a Ingalaterrakoaren laugarren semea zen. 1385ean Yorkeko duke izendatu zuten eta York etxearen sortzailea izan zen, baina bere seme gazteena zen Richard Conisburghekoa Anne de Mortimerrekin ezkondu zenean ikusi zuten Ingalaterrako tronua erreklamatzeko aukera. Anne de Mortimer Anberesko Edmund Lionelen anaia zaharrenaren biloba zen, Clarenceko lehen dukea, alegia, Bi Arrosen Gerran. Egungo Lancaster etxea Edmunden anaia zaharrena zen Joanes Gantekoaren ondorengoek egin zuten.

Surreyko kontea zuen aitapontekoa eta, hau hil zenean, Trento iparraldeko lurrak jaso zituen, Yorkshire bereziki.

1399an, Rikardo II.a Irlandara gerra egitera joana zela, erregeordetza haren gain geratu zen. Henrike Lancasterkoa, gero Henrike IV.a izango zena, Ingalaterran sartu zelarik, erresistentzia antolatzen saiatu zen, baina laster harekin bat egin zuen.

Eduardo III.a Ingalaterrakoak semea Margarita Flandriakoarekin ezkontzen saiatu zen, Flandriako kondesa eta Brabante eta Limburgeko dukaten oinordekoa zena. Filipe I.a Borgoinakoaren alarguna zen eta Europako printzesa aberatsena zen. Frantziako erresumaren aurka borroka egin ahal izateko lagunak behar zituen Eduardo III.a Ingalaterrakoak, baina plana ez zitzaion ondo atera, ahaideak baitziren elkarren artean eta Urbano VI.a aitasantuak ez baitzien ezkontza burutu ahal izateko dispentsa eman.

Azkenean, Edmundo Hertfordeko gazteluan ezkondu zen 1372ko martxoaren 1ean. Emaztea Elisabet Gaztelakoa izango zuen, anaia Joanes Gantekoaren emaztea zen Konstantzaren ahizpa. Petri I.a Gaztelakoaren alabak ziren biak.

Bikoteak 3 seme-alaba izan zituen:

  • Eduardo Yorkekoa (13731415), bera izango zen aitaren ondorengo York etxean; Filipa Bohunekoarekin ezkondu zen eta Agincourteko guduan hilko zen.
  • Konstantza (13741416), Gloucesterko kondea zen Tomas Le Despencerrekin ezkonduko zena; alaba natural bat izan zuen Kenteko kondea eta Woodstockeko baroia zen Edmundo Hollandekin.
  • Richard (13761415); Cambridgeko kondea izango zen eta burua moztuta hil zen.

Hala ere, beti izan ziren zurrumurruak senar-emazteen inguruan eta azken seme hau Edmundorena ote zen ez zegoen garbi. Ez Edmundo Langleykoak, ezta anaia zaharrena zuen Eduardok ez zioten ezer utzi testamentuetan eta historialari batek baino gehiagok uste du John Hollanden semea zelako dela hori eta ez Edmundorena. Hala ere, Richarden semea izango zen Ricardo Plantagenetek jasoko zuen Yorkeko dukerriaren titulua. Hori gutxi balitz, Ricardo Plantagenet Yorkeko dukeak emango zion hasiera York eta Lancaster etxeen arteko dinastia-arazoari, Bi Arrosen Gerrari, alegia. Eta, horren ondorioz, Ricardo Plantageneten semeetako bik jasoko zuten Ingalaterrako koroa: Eduardo IV.a Ingalaterrakoak eta Rikardo III.a Ingalaterrakoak[1].

« …Garbi dagoena Elisabet Gaztelakoaren bi bilobak Ingalaterrako errege izan zirela da. Beste kontu bat da Edmundo Langleykoaren bilobak ere ba ote ziren…[2]  »

1392ko azaroaren 23an, Elisabet Gaztelakoa hil egin zen eta, 1393ko azaroaren 24an, Edmundo Langleykoa berriro ezkondu zen, oraingoan, 13 urte besterik ez zituen Juana Hollandekin. Joana Edmundo Hollanden arreba zen, alaba Konstantzaren amorantea, alegia. Ezkontza honek ez zuen ondorengorik izan.

1402ko abuztuaren 1ean, Edmundo Langleykoa hil egin zen jaio zen toki berean, Hertfordshireko King’s Langleyn. 61 urte zituen eta hantxe bertan eman zioten lur.

Erreferentziak

Landereñohttps://i2.wp.com/ticmates.wikispaces.com/file/view/profesora.gif/135367919/profesora.gif

2016 – ENEKO ALCAYAGA – Heinz von Foerster


Heinz von Foerster
HvF 01.jpg
Bizitza
Jaiotza Viena1911ko azaroaren 13a
Herrialdea  Austria
Heriotza Pescadero2002ko urriaren 2a (90 urte)
Hezkuntza
Heziketa Vienna University of Technology
Hizkuntzak ingelesa
Lanbidea
Lanbidea zientzialaria, fisikaria eta unibertsitateko irakaslea
Enplegatzailea(k) Illinoisko Unibertsitatea Urbana–Champaignen
Jasotako sariak
IMDb nm1773109

Heinz von Foerster (Viena (Austria), 1911ko azaroaren 13aPescadero, Kalifornia (AEB), 2002ko urriaren 2a) filosofo eta fisikari austro-amerikarra izan zen. Zibernetikaren alorrean aritu zen eta ezinbestekoa gertatu zen konstruktibismo erradikalaren eta bigarren mailako zibernetikaren garapenean.

Ezaguna da, era berean, ordenagailu bidezko musika eta eszenatoki gaineko magiaren inguruan zuen zaletasunagatik.

 Resultado de imagen de Heinz von FoersteR

Resultado de imagen de Heinz von FoersteR

Biografia

Heinz von Foerster Vienan jaio zen, Austrian, 1911ko azaroaren 13an. Heinz von Förster zen bere izena eta Emil Ritter von Foerster austriar arkitektoaren hiloba zen. Ludwig Wittgenstein, Erwin Lang eta Hugo von Hofmannsthal ere bere familiakoak izan ziren, Ludwig Förster haien birraitona izan baitzen.

Fisika ikasi zuen Vienako Unibertsitate Teknikoan eta Breslauko Unibertsitatean eta hementxe lortu zuen doktoretza fisikan 1944an.

« …Ez baditugu behaketa eta deskripzioa kontuan hartzen, ez da ezer geratzen, ez behaketa, ezta deskripzioa ere…[1]  »
« …Ez dugu ez dugula ikusten ikusten…[2]  »

1949an, Illinoisen (AEB) jarri zen bizitzen eta bertako unibertsitatean egin zuen lan, John von Neumann, Norbert Wiener, Humberto Maturana, Francisco Varela, Gregory Bateson, Margaret Meadekin, beste batzuen artean. Ingeniaritza elektrikoko irakasle izan zen 19511975 artean.

Biofisikako irakasle ere izan zen (1962-1975) eta baita Informatika Biologikoko Laborategiko irakasle ere (19581975).

Wenner-Gren-Fundación taldean ere egin zuen lan 19631965 artean ikerketa antropologikoaren esparruan.

Pescaderon hil zen, Kalifornian (AEB), 2002ko urriaren 2an.

Resultado de imagen de heinz von foerster cibernetica

Doomsday Equation

Science aldizkariaren arabera, Foersterren artikulu batek zioenez, giza-populazioa infinitora iritsiko zen 2026ko azaroaren 13an eta zeuden datu historiko guztiak azaldu eta populazioaren etorkizuneko igoera aurreikusteko formula proposatu zuen. Formula horrek, 1960an, munduko populazioa 2.700 miliokoa izango zela esan zuen eta, 2026ko azaroaren 13an, ostiralean, infinitora iritsiko zen. Doomsday Equation deitu zitzaion iragarkiari, Azken Epaiketaren Egunaren Ekuazioa)

Urteetan, telebistako serie bat baino gehiagok 26 kapitulu zeuzkaten, astean bat emititu nahi baitzuten, urte erdian zehar (Urteak 52 aste ditu). Zer gertatuko da 26 zenbakiarekin etorkizunean? Heinz von Foersterrek populazioa, oraingo abiaduran haztzen jarraituko balu, 2026ko azaroaren 13an, infinitora iritsiko litzateke. Honi deritzo Doomsday Equation, Azken Epaiketaren Egunaren Ekuazioa.

Foersterren aktibitate nagusia den zibernetika, inteligentzia artifizial motaren batekin erlazionatzea da konspirazioaren aldekoen istorioetan errepikatzen den ametsa[3].

Resultado de imagen de Heinz von FoersteR

Lanak

Ehun bat argitalpen egin zituen Heinzek.

Liburuak

  • 1949, Cybernetics: Transactions of the Sixth Conference.
  • 2002, Understanding understanding.
  • 2010, Monika Broeckerrekin batera. Part of the World. Fractals of Ethics – A Drama in Three Acts. Alemanieraz atera zen 2002an: Teil der Welt. Fraktale einer Ethik – ein Drama in drei Akten.

Artikuluak

  • 1958. Basic Concepts of Homeostasis.
  • 1960. Doomsday: Friday, November 13, AD 2026.
  • 1961. A Predictive Model for Self-Organizing Systems parte I: Cybernetica; parte II: Cybernetica 4, Gordon Paskekin.
  • 1964. Biological Computers, W. Ross Ashby]].
  • 1969. What is Memory that it may have Hindsight and Foresight.
  • 1971. Computing in the Semantic Domain.
  • 1971. Technology. What Will It Mean to Librarians?
  1. http://www.tendencias21.net/neurociencias/Crea-el-cerebro-la-realidad_a12.html
  2. http://www.tendencias21.net/neurociencias/Crea-el-cerebro-la-realidad_a12.html
  3. http://es.gizmodo.com/por-supuesto-d-1727906310
Landereñohttps://i2.wp.com/ticmates.wikispaces.com/file/view/profesora.gif/135367919/profesora.gif